Synagoga Stara

Zbudowana w pierwszej połowie w. XVIII (przed r. 1740), z pomieszczeniami dodatkowymi dobudowanymi w pierwszej połowie w. XIX. Drewniana. Sala główna na planie prostokąta, ściany konstrukcji wieńcowej z lisicami. Okna bliźniacze, prostokątne, zamknięte łukami odcinkowymi, rozmieszczone po dwa na każdej ze ścian, w w. XX opatrzone czerwonymi i niebieskimi szybkami. Dach dwuspadowy na silnie wysuniętym gzymsie; szczyty ozdobnie odeskowane. Sala główna przekryta kolebką. Aron ha-kodesz wielokondygnacyjny, ujęty parami kolumn, zdobiony snycerską dekoracją w formie wici roślinnej, wiewiórek, orłów, uskrzydlonych lwów, rogów obfitości i waz (wyk. Szymon syn Judy, 1740). Bima ośmioboczna, otoczona drewnianą balustradą. Ściany i sklepienie sali polichromowane (wyk. Johanian, 1782), z przedstawieniem m.in. zwoju Tory między parą lwów, symbolicznych zwierząt, Jerozolimy, Drzewa wiadomości dobra i zła z oplatającym pień wężem, Lewiatana. Pomieszczenia późniejsze (sień od zachodu, babińce po bokach sali) niższe murowane. Synagoga zburzona w czasie II wojny światowej.

Artyści i rzemieślnicy

• Johanian, malarz
• Szymon syn Judy, snycerz

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015 s. 464-466
• Synagogues in Lithuania N-Ź, Vilnius 2010 s. 53-59