Synagoga

Zbudowana prawdopodobnie w drugiej połowie w. XVIII. Drewniana. Sala główna na planie kwadratu (12,6 x 12,6 m, wys. ścian 7 m, wys. sklepienia 9,6 m), poprzedzona od zachodu sienią, z babińcami od pn. i płd. W narożnikach zachodnich piętrowe alkierze. Ściany konstrukcji zrębowej, w sali z lisicami. Okna sali bliźniacze, zamknięte łukami odcinkowymi, po dwa na każdej ścianie; okna w alkierzach podobne, mniejsze, w babińcach prostokątne trójskrzydłowe. Sala przykryta wysokim dachem trzykondygnacyjnym, łamanym; dolne kondygnacje czterospadowe, górna dwuspadowa, z niewielkimi okienkami w szczytach. Alkierze przykryte dachami piramidalnymi, sień i babińce pulpitowymi. Nad salą ośmioboczna kopuła wbudowana w więźbę. Wzdłuż sali zachodniej wybudowana galeria dla chederu. Bima ośmioboczna, z tralkową balustradą i spłaszczoną kopułką zwieńczoną koroną, polichromowana. Ściany sali pobielone, sklepienia pozostawione w naturalnym drewnie. Synagoga zniszczona w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015 491-495