Synagoga

Zbudowana prawdopodobnie w w. XVIII. Murowana z kamienia łamanego, tynkowana. Sala główna na planie zbliżonym do kwadratu, poprzedzona równymi jej wysokością sienią z babińcem na piętrze. Wzdłuż północnej i południowej ściany sali przylegające doń dodatkowe parterowe babińce (niezachowane). Korpus główny przykryty dachem dwuspadowym, ze szczytami o barokowym narysie. Elewacja zachodnia artykułowana pilastrami, z bogato profilowanym gzymsem; w osiach bocznych oka prostokątne, zamknięte łukami odcinkowymi, w osi środkowej okno owalne, ujęte w szerokie obramienie ze stiukowa dekoracją o motywach roślinnych. Wnętrze sali zapewne dziewięciopolowe, przekryte sklepieniem na gurtach z lunetami na nisko spływających wspornikach. Okna osadzone w głębokich glifach. Na ścianie wschodniej gęsty arkadkowy fryz nad którym prostokątne płyciny; na ścianie południowej stiukowa menora. Aron ha-kodesz murowany, czterokondygnacyjny, z nadstawa obejmująca oculus. Synagoga w stanie ruiny.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999