Synagoga

Zbudowana w r. 1801, w r. 1895 restaurowana. Drewniana. Sala główna na planie kwadratu, poprzedzona sienią, przy której w narożniku zach.-pn. salka modlitewna, zach.-płd. sień dla kobiet, z której wejście na piętro do babińca, zajmującego całą zach. część i otwartego nadwieszoną galerią na salę główną. Ściany synagogi konstrukcji wieńcowej z lisicami. Okna sali pojedyncze, zamknięte łukami odcinkowymi, rozmieszczone po dwa na zewnętrznych ścianach. Nad całością dach dwukondygnacyjny mansardowy. Nad salą główną pozorne sklepienie klasztorne wbudowane w więźbę. Aron ha-kodesz trójkondygnacyjny, z nastawą: szafa na rodały ujęta parami kolumn, nad nią Tablice Przykazań adorowane przez gryfy, wyżej dwugłowy orzeł. Bima w formie ośmiobocznej altany. Wnętrze sali polichromowane (1895), z przedstawieniami drzew, ptaków i zwierząt, skrzyni z książkami, pociągu, Lewiatana zjadającego ogon. Zachowana.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015 s. 455-457
• Rupeikienė M., Nykstantis kultūros paveldas: Lietuvos sinagogų architektūra, Vilnius 2003
• Synagogues in Lithuania N-Ź, Vilnius 2010 9-15
• http://cja.huji.ac.il/wpc/browser.php?mode=set&id=27334 [dostęp 16.09.2017]