Synagoga

Zbudowana w drugiej połowie XVII lub na początku w. XVIII, z późniejszymi dobudówkami. Drewniana. Sala główna wysoka, kryta dachem łamanym, dwukondygnacyjnym, o dolnej kondygnacji czterospadowej, górnej półszczytowej. We wnętrzu sali sklepienie wbudowane w więźbę. Sala obudowana z trzech stron pomieszczeniami: od zachodu sień z pięterkiem, od południa przybudówka z babińcem na piętrze, dostępnym zewnętrznymi schodami z wejściem osłoniętym gankiem. W płd.-zach. narożniku alkierz, przy pn.-zach. narożniku budynek mieszczący drugą bóżnicę lub przyszkółek . Pomieszczenia kryte dachami pulpitowymi lub dwuspadowymi. Przebudowywana w końcu XIX i na początku w. XX. Niezachowana. Żydzi obecni w Ostropolu od w. XVII, w r. 1871 stanowili 36% mieszkańców. W początku w. XX istniały tu dwa domy modlitwy.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015 s. 426-427
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 7, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VII) s. 694-695