Synagoga murowana

Zbudowana prawdopodobnie w połowie w. XVIII. Murowana. Sala główna na planie zbliżonym do kwadratu, z dobudowanym zapewne później niskim babińcem od północy i dwukondygnacyjną przybudówką z sienią i babińcem na pietrze od zachodu. Elewacje sali rozczłonkowane pilastrami, trójosiowe, z oknami zamkniętymi półkoliście, osadzonymi w głębokich glifach; okno środkowe na ścianie wschodniej w formie okulusa. Dach nad salą wysoki, piramidalny, dwukondygnacyjny, nad babińcem północnym pulpitowy. Wnętrze sali zapewne dziewięciopolowe. Aron ha-kodesz dwukondygnacyjny, z nadstawą, ujęty parami kolumn dekorowanych wicią roślinną. Synagoga niezachowana. Gmina żydowska w Gródku wzmiankowana w w. XV. W r. 1550 Zygmunt August nadaje tutejszym Żydom prawa. W r. 1680 starosta gródecki Jan Gliński pozwala na osiedlanie się Żydów nad rzeką (po zniszczeniu miasta przez Kozaków i Tatarów). W r. 1765 społeczność żydowska liczy 798 mieszkańców.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 373