Synagoga

Zbudowana w końcu XVIII lub na pocz. w. XIX. W w. XIX przebudowywana. Drewniana. Sala główna na planie kwadratu (8,7 x 8,7 m, wys. ścian ok. 5 m, wys. sklepienia 8,7 m), ze znacznie niższą sienią od zachodu i babińcem od południa (rozebrany). Ściany konstrukcji zrębowej, na podmurowaniu, z lisicami, odeskowane poziomo (poza ścianą zachodnią). Okna sali głównej bliźniacze, zamknięte łukami odcinkowymi, umieszczone po dwa na każdej ze ścian. Dach nad salą krokwiowo-jętkowy, nad częścią zachodnią dwuspadowy. Sala wewnątrz przekryta czworobocznym płaskim sklepieniem klasztornym z małą latarenką, otoczonym balustradą. Aron ha-kodesz w formie szafy ustawionej na podeście, ujęty parą kolumienek. Bima w połowie odległości między wejściem a schodami na aron ha-kodesz. Ściany sali i faseta bielone, sklepienie pozostawione w naturalnym drewnie. Zniszczona zapewne w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015