Synagoga

Zbudowana około r. 1677. Murowana. Sala główna na planie kwadratu (15,65 x 15 m, wys. do gzymsu 7,5, do szczytu 11,5 m), otoczona od zach., płd. i pn. sienią i babińcami, później dobudowanymi, sklepionymi. Elewacje sali głównej artykułowane pilastrami, trójosiowe, z prostokątnymi, zamkniętymi półkoliście oknami umieszczonymi w głębokich glifach. Dach pogrążony, czteropołaciowy, osłonięty attyką z grzebieniem; nad ścianami wsch. i zach. attyka o falistym narysie, nad bocznymi dekorowana rzędem arkad, ze sterczynami nad prostym gzymsem. Wnętrze sali dziewięciopolowe, dzielone na pola czterema słupami o pseudotoskańskich głowicach, połączonymi gurtami z pilastrami naściennymi. Nad polami sklepienia krzyżowe. Synagoga restaurowana w latach 1912-14, częściowo zniszczona w czasie I wojny, zburzona w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 284-285