Synagoga

Zbudowana w końcu w. XVIII, z dobudowaną w w. XIX częścią zachodnią. Drewniana. Sala główna na planie zbliżonym do kwadratu, poprzedzona sienią z babińcem na pietrze. Ściany sali konstrukcji wieńcowej, z lisicami; ściana wschodnia odeskowana pionowo. Ściany części zach. szkieletowe (w przyziemiu) i wieńcowe (na piętrze). Okna sali bliźniacze, po dwa na każdej ze ścian, prostokątne, na ścianie wschodniej zamknięte półkoliście. Dach dwukondygnacyjny, z dolną kondygnacją czterospadową, górną dwuspadową z przyczółkami. Sala przekryta sklepieniem czworobocznym, być może klasztornym, wbudowanym w poddasze. Aron ha-kodesz w formie szafy ustawionej na podeście; w części dolnej skarbczyk, w górnej rodały, w zwieńczeniu Tablice Przykazań podtrzymywane przez gryfy. Ściany i sklepienie pozostawione w naturalnym drewnie. Synagoga istniała jeszcze w r. 1928, zniszczona zapewne w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015
• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 1, Jerusalem 2017