Synagoga

Zbudowana w r. 1790, na miejscu poprzedniej, spalonej. Drewniana, o układzie pierwotnie symetrycznym, na rzucie odwróconej litery T. Korpus główny z prostokątną salą poprzedzoną sienią i przyziemiu i emporą dla kobiet na piętrze. Od zachodu dostawione do korpusu niższe skrzydła mieszczące w przyziemiu podcienia ze schodami, na pietrze izby otoczone z trzech stron galeriami. W 1872 skrzydło południowe przebudowane (m.in. usunięta podcień i galeria). Ściany konstrukcji zrębowej, sali głównej z lisicami. Okna korpusu bliźniacze, o nadprożach zamkniętych łukami odcinkowymi nadwieszonymi. Dach wysoki, trzykondygnacyjny (dolna kondygnacja czterospadowa, górne dwuspadowe), z dekoracyjnie odeskowanymi fryzami. Sala główna przekryta sklepieniem - zapewne kolebką - wbudowanym w więźbę dachu. Aron ha-kodesz czterokondygnacyjny, o wysuniętej osi środkowej, polichromowany, z bogatą dekoracją snycerską z motywem wici geometryczno-roślinnej, z wkomponowanymi zwierzętami. Bima w formie ośmiobocznej kapliczki zwieńczonej kopułą z latarnią. Synagoga zniszczona w r. 1941.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015
• Synagogues in Lithuania A-M. A Catalogue, Vilnius 2010