Synagoga

Zbudowana prawdopodobnie na przełomie w. XVI i XVII. Murowana. Sala główna czworoboczna, przekryta zapewne sklepieniem żaglastym z lunetami. Przed wojną nad salą dach gontowym (brak informacji o kształcie). Z jednej strony sali dobudowana galeria dla kobiet. Na osi ściany zachodniej, od zewnątrz kamienny portal zamknięty łukiem pełnym z akantowym zwornikiem, ujęty ćwierćkolumnami oplecionymi roślinną i geometryczną wicią. Wewnątrz sali na ścianie wschodniej kamienny aron ha-kodesz trzykondygnacyjny, ujęty kolumnami (w dolnej kondygnacji kanelowanymi, wyżej z dekoracją roślinno-geometryczną), wkomponowany w pole obramione wyrobioną w tynku rozsuniętą draperią. Synagoga spalona w czasie I wojny światowej, pozostająca w ruinie do r. 1929 (przykrycie nowym dachem), doszczętnie zniszczona w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999