Synagoga

Zbudowana w 3 ćw. w. XVII (przed r. 1674), wielokrotnie przebudowywana. Drewniana. Sala główna na planie prostokąta (11 x 9,8 m, wys. ścian 5 m), od zachodu poprzedzona przedsionkiem i dwiema izbami w przyziemiu (w 1888 służyły jako składzik i bóżniczka) i babińcem na piętrze (wejście z zewnętrznej galerii). Przy północnej ścianie przybudówka z nadwieszonym gankiem i schodami (rozebrana przed r. 1910). Ściany konstrukcji zrębowej, obite gontem. Okna sali prostokątne bliźniacze, po dwa na odsłoniętych ścianach. Dach łamany stolcowy dwukondygnacyjny, przed r. 1910 kryty blachą. Sala główna przekryta stropem płaskim. Aron ha-kodesz dwukondygnacyjny, jednoprzęsłowy, ze skrzydłami, z dekoracja snycerską z motywem wici roślinnej, plecionki i esownic. Bima altanowa, ośmioboczna, polichromowana. Ściany sali z bogatą polichromią, z motywem zaplecków-arkadek, wyżej pól z malowaną menorą, stołem na chleby pokładne, Bramą Nieba oraz tablicami z napisami (najstarsza data 1674, najpóźniejsza 1727). Spalona 6.11.1914 przez wojska rosyjskie.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015