Synagoga

Zbudowana zapewne w drugiej poł. w. XVIII. Murowana. Sala główna na planie zbliżonym do kwadratu, poprzedzona sienią z babińcem na piętrze, równymi jej wysokością; dostęp do babińca zewnętrznymi drewnianymi schodami. Elewacje rozczłonkowane pilastrami, trójosiowe, z wyjątkiem wschodniej dwuosiowej. Okna wysokie, zamknięte półkoliście, okna sieni i izby od zach. kwadratowe. Dach czterospadowy, łamany, dwukondygnacyjny. Wnętrze sali dziewięciopolowe, kryte wraz z zachodnią emporą płaskim stropem wspartym na czterech drewnianych słupach. Empora wydzielona ścianą z trzema ślepymi arkadami, na której ściana parapetowa i drewniana balustrada. Aron ha-kodesz drewniany, dwukondygnacyjny z nadstawą; ażurowe kolumny, skrzydła, płyciny z gęstej wici roślinnej z wplecionymi zwierzętami i fantastycznymi stworami. Bima okrągła, w formie podium otoczonego drewnianą balustradą, w dolnej części tralkową, wyżej z ukośnej kraty z konikami morskimi i owocami. Synagoga po wojnie adaptowana na klubokawiarnię, obecnie opuszczona, zaniedbana.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 406-407