Synagoga

Zbudowana w latach 1756-66, z fundacji książąt Sapiehów. Murowana. Sala główna na planie prostokąta (23 x 20 m, wys. sklepienia 15 m), z sienią i babińcem na piętrze od zachodu oraz babińcem z dużym pomieszczeniem na piętrze od północy. Elewacje dzielone pilastrami na trzy osie, w których wysokie wysmukłe okna zamknięte półkoliście. Dach nad salą czterospadowy jednokondygnacyjny. Wnętrze sali dzielone czterema kwadratowymi słupami na dziewięć pól, nad którymi rozpięte krzyżowe sklepienia. Na osi ściany zachodniej głęboki przesklepiony kolebkowo ryzalit mieszczący aron ha-kodesz. Ściany sali rozczłonkowane pilastrami. W ścianie pn., w przyziemiu trzy arkady - połączenie z babińcem. Wzdłuż ściany zach. wbudowana we wnętrze sali, wsparta na czterech murowanych słupach drewniana galeria dla chederu. Aron ha-kodesz drewniany, wysoki, ażurowy, złożony z trzech piętrzących się kondygnacji (wyk. snycerz Tewje z Kornaji, pocz. w. XIX). Bima w formie podium otoczonego drewnianą balustradą. Synagoga zburzona w czasie II wojny światowej.

Artyści i rzemieślnicy

• Tewje z Kornaji, snycerz

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 350-352