Synagoga drewniana

Zbudowana zapewne na tzw. Żydowskim Przedmieściu w1 poł. w. XVIII. Drewniana, z salą główną na planie prostokąta zbliżonego do kwadratu, z dostawioną od zachodu dwukondygnacyjną przybudówką z sienią w przyziemiu i babińcem na piętrze, dostępnym z zewnętrznych schodów. Ściany wieńcowe z lisicami. Odeskowana pionowo. Okna pojedyncze, po dwa na każdej ze ścian. Dach dwukondygnacyjny, czterospadowy. Sala przekryta zapewne sklepieniem pozornym dwukondygnacyjnym, zwieńczonym ośmioboczna kopułą. Synagoga zniszczona w czasie II wojny światowej. Gmina żydowska w Gródku wzmiankowana w w. XV. W r. 1550 Zygmunt August nadaje tutejszym Żydom prawa. W r. 1680 starosta gródecki Jan Gliński pozwala na osiedlanie się Żydów nad rzeką (po zniszczeniu miasta przez Kozaków i Tatarów). W r. 1765 społeczność żydowska liczy 798 mieszkańców.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015