Synagoga

Zbudowana w drugiej ćwierci w. XVIII (sala główna), rozbudowana m.in. o babiniec w w. XIX i pocz. w. XX. Drewniana. Sala główna prostokątna (10 x 9 m, wys. ścian 5,3 m, sklepienia 8,5 m), poprzedzona od zachodu babińcem, pierwotnie parterowym, z wewnętrzna klatką schodową, od południa dostawione skrzydło trzykondygnacjowe i druga klatka schodowa. Konstrukcja ścian sali zrębowa, pozostałych pomieszczeń łątkowo-sumikowa lub szkieletowa. Okna sali pojedyncze, po dwa na każdej ze ścian zewnętrznych. Dach nad korpusem dwuspadowy. Sala przekryta kolebką wbudowaną w poddasze. Aron ha-kodesz jednokondygnacjowy, z nadstawą, dekorowany rzeźbioną wicią winnej latorośli. Ściany sali pokryte polichromią wykonaną w 1740 r. Zniszczona w 1941 r.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 2015