Synagoga

Zbudowana po r. 1667, rozbudowana (być może w 1843 z inicjatywy rabina Szolema Rokeacha, założyciela dynastii chasydzkiej). Murowana. Sala główna na planie zbliżonym do kwadratu, wewnątrz być może dziewięciopolowa, z czterema filarami - podporami. Ściany zewnętrzne artykułowane pilastrami, trzyosiowe, zwieńczone gzymsem, nad którym wysoka attyka arkaturowa z grzebieniem. Okna prostokątne, zamknięte półkoliście, w profilowanych ramach. W narożniku pn.-zach. wieżyczka sięgająca podstawy attyki - zapewne klatka schodowa na poddasze. Wzdłuż ścian południowej i północnej późniejsze babińce podzielone na cztery odrębne bryły, przekryte dachami prostopadłymi do ścian sali; szczyty zwieńczone tympanonami o falistym narysie, zakończonymi sterczyną. Zburzona w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Piechotkowie M., K., Bramy Nieba. Bóżnice murowane na ziemiech dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1999 s. 282-283