Świron

Dobra niegdyś w rękach Ostrouchów, w 1653 sprzedane Samuelowi Kociełłowi. W l. 1778-81 wzniesiony przez Tadeusza Kociełła, generała wojsk litewskich, obszerny modrzewiowy dwór obok drewniany świron proj. Carlo Spampani. W XIX i XX w. dwór dobra kolejno Abramowiczów i Szwykowskich. Park dworski wycięty podczas I wojny światowej, dwór i świron zniszczone w czasie II wojny światowej, na terenie dawnego majątku założony kołchoz. Świron usytuowany naprzeciw fasady dworu. Drewniany, założony na planie wąskiego prostokąta, jednokondygnacyjny, kryty dachem czterospadowym. fasada poprzedzona 6-kolumnowym portykiem, zakomponowanym podobnie jak portyk dworu. Nad portykiem niska nadbudówka mieszcząca strych, kryta dachem czterospadowym, na którym czworoboczna wieżyczka, w części górnej ażurowa, zwieńczona kopułką.

Artyści i rzemieślnicy

• Spampani Carlo (ok. 1750-1785), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 34
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 103
• Boberski W., Carlo Spampani, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XLI, 2002, s. 36 s. 36