Stodoła

Będące własnością Radziwiłłów dobra należały do ordynacji kleckiej, a od r. 1706 stały się jej głównym ośrodkiem. W r. 1874 Leon Radziwiłł przekazał ordynację klecką Antoniemu Fryderykowi ordynatowi nieświeskiemu, a dobra pozostały częścią ordynacji nieświeskiej do r. 1939. Istniejący budynek prawdopodobnie wciąż pełni swoją pierwotną funkcję. Drewniana, parterowa, na planie prostokąta, nakryta dachem dwuspadowym. Podkreślone pseudoryzalirem wejście poprzedzają schody, a po bokach drzwi ustawiono dwie kolumny podtrzymujące belkę, na której opiera się trójkątny przyczółek. Po prawej stronie wejścia znajduje się prostokątna, parterowa dobudówka, a po przeciwnej stronie ścianę dzielą dwie lizeny. Po lewej stronie wejścia praz w jednej z krótszych ścian widoczne są ślady po niewielkich półokrągłych oknach. Krótszy bok po lewej stronie fasady poprzedza niewielki ganek nakryty dachem dwuspadowym mieszczący zejście do piwnicy.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 322-324
• Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 115-118