Stary dwór Śliźniów

W 1 poł. XVI w. miejscowe dobra w rękach Olbrachta Gasztołda, następnie m.in. ks. Mikołaja Radziwiłła "Rudego" (wówczas założony folwark z browarem), rodziny Golejewskich, Tyszkiewiczów. W kon. XVIII w. hr. Mikołaja Tyszkiewicza, który w Lubowie posiadał skromy drewniany dwór traktowany jako letnia rezydencja. Po 1857 r. własność rodziny Śliźniów, w tym Rafała Śliźnia, autora przebudowy kaplicy dworskiej. Po II wojnie światowej stary drewniany dwór zniszczony, w majątku urządzone więzienie a następnie sowchoz. Obecnie zabudowania dworskie pod nadzorem organizacji Park Europy. Dwór Śliźniów usytuowany w pn. części założenia dworsko-parkowego, nad brzegiem jednej z większych sadzawek. Wzniesiony zapewne na przełomie XVIII i XIX w., przekształcony w okresie międzywojennym. Drewniany, otynkowany, parterowy, nakryty wysokim czterospadowym dachem. Przy bocznej elewacji kolumnada z zadaszeniem.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017
• http://www.liubavas.lt/photographs/ [dostęp: 21.04.2021]