Stary Dom w dawnym zespole pałacowo-parkowym

Budynek tzw. Starego Domu wzniesiony przed poł. XIX w. (w XVII w.?) na pn.-zach. od dawnego zameczku Dąbrowskich. Od ok. 1850 r. własność Tyszkiewiczów. Do 1855 r. pełnił funkcje budynku administracji majątkowej. W l. 90. XIX w. w czasie przebudowy pałacu siedziba letnia Władysława Tyszkiewicza i jego żony Marii Krystyny z Lubomirskich, po tym czasie dom mieszkalny pracowników majątku. Obecnie wymagający remontu. Budynek założony na planie litery H, o dolnej kondygnacji murowanej z kamienia polnego, górnej drewnianej, podpiwniczony, kryty dachami dwuspadowymi. Środkowa część fasady poprzedzona podcieniem, nad którym drewniana weranda. Naroża dolnej kondygnacji ujęte tynkowanymi pilastrami, okna prostokątne, w dolnej kondygnacji w tynkowych obramieniach.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 61-72
• Narkowicz L., Tyszkiewiczowie z Landwarowa, Warszawa 2013 s. 161
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 325
• https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/eb1d7209-d0e7-4997-9a28-c352755c94b3 [dostęp: 16.04.2021]