Stajnia-wozownia w dawnym zespole dworsko-parkowym

W 1 poł. XVIII w. dobra w rękach rodziny Bielakowiczów, od 2 poł. XVIII w. do 1939 r. Bortkiewiczów. Po II wojnie światowej w dawnym majątku urządzony kołchoz. Drewniany dwór Bortkiewiczów spalony w 1961 r. Zachowane resztki parku dworskiego oraz kilka budynków gospodarczych z pocz. XX w., w tym stajnia-wozownia. Budynek murowany, założony na planie podkowy, na podmurówce z kamienia polnego. Ściany tynkowane na biało. elementy dekoracyjne, tj. lizeny i obramienia okien pozostawione w czerwonej cegle. Fasada dzielona pięcioma pseudoryzalitami ujętymi lizenami; dwa z ryzalitów ujęte lizenami zwieńczonymi wieżyczkami z ornamentem secesyjnym. Stajnia-wozownia po II wojnie światowej przekształcona na potrzeby kołchozu, wnętrze wtórnie podzielone na mniejsze pomieszczenia, dach pokryty azbestem. Obecnie w stanie ruiny.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 202-3
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 545