Spichrz w dawnym zespole dworsko-parkowym

Zespół dworsko-parkowy położony z zachodniej części miasteczka, w XVI w. należącego do dóbr królewskich, następnie m.in. do Sapiehów i Tyzenhauzów, a w XVIII w. do Epereyszych, Wołłowiczów i bpa Ignacego Massalskiego. W 1805 r. dobra zakupione przez Onufrego Houwalta, w rękach rodziny do wybuchu II wojny światowej. Po wojnie w majątku urządzony sowchoz, w XXI w. Mejszagolski Ośrodek Kultury. Obecnie dwór w rękach gminy, zabudowania gospodarcze sprywatyzowane. Spichrz wzniesiony zapewne w kon. XIX - pocz. XX w., w ostatnich latach wyremontowany z przeznaczeniem na restaurację. Drewniany, oszalowany poziomo, na kamiennej podmurówce, założony na planie prostokąta, parterowy, kryty dachem naczółkowym z dodanymi wtórnie facjatami. Od frontu wgłębny podcień wsparty na 4 słupach. Do elewacji tylnej wtórnie dostawiony zadaszony taras.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 562-7
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 336
• https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/3A65D802-04CB-420C-8C0E-259A6C3BDD5F [dostęp: 10.05.2021]