Spichrz

Miejscowe dobra w 1 poł. XVI w. w rękach Wojciecha Stabrowskiego, następnie Mikołaja Naruszewicza i w 1574 Mikołaja Monwida Olechnowicza-Dorohostajskiego, który założył w majątku drukarnię i wzniósł zbór kalwiński. Po 1678 Murowana Oszmianka sprzedana rodzinie Skarbek-Ważyńskich, w której rękach do 1843 r., kiedy to przeszła na własność Ksawerego Korewy. Przed II wojną światową w posiadaniu hr Wincentego Łubieńskiego. Majątek położony na płd. od centrum miejscowości, po lewej stronie rzeki Oszmianki. Do dziś zachowane ruiny drukarni przerobionej w XIX w. na dwór. Niezachowane budynki gospodarskie, w tym XVIII-wieczny spichrz wzniesiony zapewne przez Skarbek-Ważyńskich, zniszczony po 1939 r. Spichrz drewniany konstrukcji zrębowej, na planie wydłużonego prostokąta, piętrowy, kryty wysokim łamanym dachem gontowym. Elewacja frontowa poprzedzona podcieniowymi galeryjkami w obu kondygnacjach.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 575
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 145
• Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 1, Petersburg 1896 s. 334-356