Spichlerz

Dobra Leonpol, pierwotnie zwane Czuryłowiczami, w XVI w. w posiadaniu Massalskich, po 1611 Lwa Sapiehy, następnie rodziny Rudomina-Druckich, Ogińskich i Kleczkowskich. W 1745 zakupione przez Mikołaja Tadeusza Łopacińskiego i pozostające w rękach rodziny do II wojny światowej. W l. 1768-69 wzniesiony przez Tadeusza Łopacińskiego barokowy pałac, wokół pałacu założony park z cieplarniami i oranżeriami. Przy pałacu po obu stronach dziedzińca wzniesione budynki gospodarcze: spichlerz i oficyna. Obecnie oba budynki nieużytkowane, zdewastowane. Spichlerz wzniesiony po wsch. stronie pałacu. Drewniany, o ścianach otynkowanych. Założony na planie prostokąta, jednokondygnacyjny, kryty dachem naczółkowym. Od frontu głębokie podcienie wgłębne.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 187
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 52