Pozostałość folwarku - Kuźnia

Tucza (Туча), rejon klecki, obwód miński, Białoruś

Od 1. poł. w XVI do r. 1760 własność Radziwiłłów, a następnie w l. 1760–1939 Jeleńskich h. Tucza, a ostatnią właścicielką była Jadwiga z Jeleńskich Mielżyńska. Wzniesiona na przełomie w. XIX i XX kuźnia jest obecnie opuszczona i niszczeje. Murowana, na planie prostokąta, częściowo piętrowa nakryta dachami dwuspadowymi. Dłuższe elewacje pięcioosiowe, elewacja krótsza części parterowej trójosiowa, a części piętrowej dwuosiowa. Naroża parteru budynku opinają pasy boni, a granicę między częścią parterową i piętrową zaakcentowano lizenami. Pod dachem umieszczono pas dekoracji ceglanej, a kondygnacje wydziela gzyms.

Bilbiografia

  • Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 385-387
  • Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 125
  • Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) s. 600-601