Pawilon I w zespole pałacowo-parkowym Biszewskich

Dobra pierwotnie rodziny Ostrowskich, później Hylzenów, w 2 poł. XVIII w. Buczyńskich. Majątek zakupiony w 1863 r. przez Jerzego Biszewskiego; w rękach rodziny do wybuch II woju światowej. Neorenesansowy pałac zbudowany na przełomie XIX i XX w. przez Józefa Biszewskiego. Wokół pałacu regularno-krajobrazowy park z licznymi parkowymi pawilonami, w tym zachowanym do dziś neobarokowym pawilonem położonym na pn.-wsch. od pałacu. Budynek murowany, tynkowany, na planie prostokąta, parterowy. Narożniki dekorowane boniowaniem, elewacje rozczłonkowane boniowanymi lizenami bądź zdwojonymi pilastrami, zwieńczone szerokim belkowaniem i kostkowym gzymsem. Na osi jednej w krótszych elewacji okno ujęte płytkim dwukolumnowym portykiem zwieńczonym półkolistym naczółkiem.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 202
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 209