Park

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w 1311 r. Od XIV własność kolejno: Hlebowiczów, Radziwiłłów, Kończów, Wołczków, Lackich i Montowtów. Od kon. XVII do pocz. XIX w rękach Chodkiewiczów, następnie Szwykowskich i od 1835 r. hr. Karola Wagnera i jego żony Anny. W l. 1876-80 obok starego drewnianego dworu Chodkiewiczów wzniesiony dla hr. Olgierda Wagnera pałac, wokół pałacu park założony przez Henriettę z Jankowskich, żonę Oskara Wagnera. Park w stylu angielskim, łączący pozostałości starego ogrodu z nowym założeniem. Do pałacu poprowadzone trzy aleje wjazdowe: 1. klonowa, prowadząca od traktu lidzkiego przez most na dziedziniec pałacu, 2. brzozowa, od portyku pałacu do kaplicy grobowej, usytuowanej na płd. od pałacu, 3. klonowa, zamykająca bok ogrodu owocowego. W parku dwie sadzawki połączone otaczającą pałac rzeczką Solczą. Wśród drzew topole piramidalne, lipy, białe akacje, topole włoskie, jesiony. Po II wojnie światowej park wycięty, zachowane pojedyncze okazy starodrzewia.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 365
• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 352