Park

Pierwotnie własność Brzostowskich, którzy w XVIII w. wznieśli w Sitcach wielkopańską barokową rezydencję, wokół której założyli park. Pałac wzniesiony przez Brzostowskich zapewne spalony (pozostały kolumny), nowy drewniany dwór, wzniesiony przez Aleksandra Domeykę w l. 30. XIX w., spalony w 1944 przez Rosjan. Po II wojnie światowej w majątku urządzony kołchoz, obecnie przedsiębiorstwo rolno-produkcyjne. Park pierwotnie o pow. ok. 8 ha. Założony w pocz. XVIII w. jako regularny, o układzie symetryczno - osiowym, z szeroką aleją wjazdową wychodzącą na pałac. Park złożony z sześciu prostokątnych boskietów wydzielonych alejkami, ograniczonych chodnikami. W boskietach zachowane partie starodrzewu i fragmenty alei. Na skraju parku 500-letni dąb. W 1 poł. XIX w. dawny ogród regularny przekształcony w krajobrazowy. Część pn.-zach. oddzielona kamiennym murem, przeznaczona na cele gospodarcze. Zachowane częściowo do dziś kamienne ogrodzenie z kilkoma furtami. W ogrodzeniu od strony parku umieszczone nisze do uprawy winorośli (krzewy do dziś owocujące). W parku zachowane liczne budynki gospodarcze, w tym dom ogrodnika, wędzarnia, serowarnia i tzw. koszary.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 599-601
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 92-5
• Федорук А. Т., Садово-парковое искусство Белоруссии, Минск 1989 s. 95-6