Park przy pałacu Mostowskich

Majątek niegdyś książąt litewskich, w XV w Gasztołdów a następnie Radziwiłłów. Od 2 poł. XVIII w. w rękach rodziny Mostowskich. W 1906 sprzedany Chaleckim. Pałac wzniesiony w l. 1823-26 przez wdowę po Józefie Mostowskim, Domicellę, lub jeszcze za życia Józefa, ok. 1796 r. wg. proj Wawrzyńca Gucewicza, a w późniejszym okresie przebudowany. Niegdyś do pałacu prowadziła aleja wysadzana lipami, jesionami i klonami, po jej obu stronach rozplanowane były ogrody i sady. Za pałacem w l. 1820-26 założono park w stylu angielskim, obejmujący pofałdowany teren o pow. 34,5 ha, z niewielkim stawem i starorzeczem rzeki Sarii. Park poprzecinany kilkoma drogami i alejami poprowadzonymi wśród kilkusetletnich dębów i młodszych klonów, jesionów, lip, świerków, wiązów i białodrzewi. Wzdłuż alejek ustawione białe kamienne ławki. W parku zachowane dwa kurhany; na wyższym, zw. Górą Perkuna, położonym we wsch. części parku, znajdować się miał w czasach pogańskich ofiarny ołtarz. Obecnie drzewostan parku w znacznej mierze przerzedzony.

Artyści i rzemieślnicy

• Gucewicz Wawrzyniec (1753-1798), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 68
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 188