Park przy dworze Chomińskich

Pierwotnie dobra połączone z majątkiem Bakszty. Od 1679 r. do wybuchu II wojny światowej własność rodziny Chomińskich. Drewniany barokowy dwór nad rzeką Starczą wzniesiony 1 poł. XVIII w. przez Ludwika Jakuba Chomińskiego lub jego syna Konstantego, powiększony w k. XIX w. Wokół dworu barokowy ogród o pow. ok. 3 ha, w 2 poł. XIX w. powiększony o 7 ha. parku krajobrazowego, założonego na zboczu doliny rzeki Starczy. Park zaprojektowany na pięciu tarasach rozplanowanych wzdłuż płd. brzegu rzeki. Od zach. kamienna brama wjazdowa (obecnie przeniesiona na teren dawnego majątku Komarowszczyzna), kolejne dwa tarasy z parterami obsadzonymi na obrzeżach drzewami. Na drugim tarasie dwór z ustawionym przed fasadą zegarem słonecznym oraz pod płd. drewniana parterowa oficyna, za którą niewielkie budynki gospodarcze. Trzeci, wyższy taras o szer. 40 m obsadzony na obrzeżach świerkami, taras czwarty, z perspektywą na ostatni piaty taras porośnięty starodrzewiem, ze ścieżkami w formie labiryntów.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 257
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 213
• Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 51-9