Park

Dobra pierwotnie w rękach Narbuttów, później Radziwiłłów, Szwykowskich, od 1756 r. Massalskich, od 1792 Kostrowickich. W 1800 r. w majątku wzniesiona przez Michała Kostrowickiego klasycystyczna rezydencja, wg miejscowych przekazów projektu Wawrzyńca Gucewicza. W skład rezydencji wszedł pałac, oficyny, park i zabudowania gospodarcze. W 1859 r. dobra zakupione przez hr. Jana Witolda Tyszkiewicza; w rękach rodziny do 1939 r. Po II wojnie światowej w majątku urządzony kołchoz rybny. Park objęty ochroną prawna w 1986 r. Park dworski założony w k. XIX w. Krajobrazowy, o pow. ok. 10 ha. Brama wiodąca na teren posiadłości usytuowana od pn.-wsch., (obecnie zachowane dwa kamienne słupy). Przed fasadą pałacu rozległy kolisty gazon z kilkoma starymi drzewami. Główna część parku usytuowana na tyłach pałacu, ograniczona dwoma stawami w dolinie rzeki Orynki. Od portyku w elewacji tylnej pałacu poprowadzona ku stawom 80-metrowa lipowa aleja. Na polanach skupiska lip, klonów, jesionów i kasztanowców oraz pojedyncze świrki i modrzewie. Park obecnie zdziczały.

Artyści i rzemieślnicy

• Gucewicz Wawrzyniec (1753-1798), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 262
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 217