Park

Park położony na pn. od Landwarowa, obejmujący obszar ok.21 ha. Kształtowany od ok. 1850 r. przez hr. Józefa Tyszkiewicza w stylu angielskim z akcentami francuskimi; wówczas przekopany 6-kilometrowy kanał do Jez. Trockiego i utworzone sztuczne Jez. Landwarowskie przedzielone groblą prowadzącą do dworca kolejowego w Landwarowie. Przekomponowany w stylu włoskim jako "ziemski raj" dla hr. Władysława Tyszkiewicza od1898 r. przez arch. Eduarda André, przy współpracy Belga Julesa Buyssensa, kamieniarza de Coulomba (Francuz, twórca kaskad, grot, skalniaków, schodków) oraz Franciszka Hudala z Warszawy i Mateusza Dworzaka z Czech. Przez groblę z neogotycką bramą i zwodzonym mostem poprowadzona ku pałacowi aleja topolowa. Przed pałacem założony ogród regularny z dwoma parterami, pośrodku których ustawione kolumny z wazami. Na pn. od pałacu stajnie i maneż, na zach. park krajobrazowy zw. "Rivierą", na wsch. i pn.-wsch. od stajni park zw. "Szwajcarią" o zróżnicowanej rzeźbie terenu, z systemem potoków, stawów i kaskad, z grotami i altanami oraz kortem tenisowym.

Artyści i rzemieślnicy

• Buyssens Jules, ogrodnik
• Coulombo de, kamieniarz
• Dworzak Mateusz, ogrodnik
• Hudal Franciszek, ogrodnik
• André Édouard François, architekt krajobrazu, ogrodnik

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992
• Narkowicz L., Tyszkiewiczowie z Landwarowa, Warszawa 2013
• Omilanowska M., Edouard André i jego realizacje ogrodowe w Polsce i na Litwie, "Rocznik Historii Sztuki", 34, 2009