Park krajobrazowy

Powierzchnia założenia wynosiła ok. 25 ha. Park był okolony kamienno-ceglanym murem od wschodu, zachodu i południa. W dwóch narożnikach ogrodzenia wzniesiono dekoracyjne baszty. Nowsza część parku została zaaranżowana w czasach Włodzimierza Borkowskiego (1819-1886), pierwszego ordynata borynickiego. Główną rolę w organizacji przestrzeni odgrywały skupiska drzew liściastych i iglastych - ozdobę części założenia stanowiły bardzo stare dęby, do bramy wjazdowej wiodła alej lip. Bliżej pałacu znajdowały się klomby kwiatowe, a część odleglejszych terenów zajmowały rozległe, malownicze pola. W ogrodzie wzniesiono cieplarnię, oranżerię, różarnię oraz budynek mieszkalny dla ogrodnika.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 258-259
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 232