Park dworski

Miejscowe dobra w 1478 r. nadane Janowi Kuczukowi, w XV i XVI w. własność Sakowiczów, następnie wielokrotnie zmieniające właścicieli, wreszcie od 1808 r. do 1939 r. w rękach rodziny Gieczewiczów. W majątku wzniesiony dwór (niezachowany), w części gospodarczej w 1810 działał browar i młyn, w 1848 wzniesiono stajnie. Park pozbawiony głównej kompozycyjnej osi. W centrum nad strumieniem rozlewającym się w trzy stawy wzniesiony murowany dwór na planie podkowy, zwrócony fasadą w stronę zbiorników wodnych. Przed dworem podjazd z trawnikiem, na którym brzoza i pojedyncze tuje. Główna aleja poprowadzona od pn.-zach., od strony traktu wileńskiego, przecinająca część gospodarczą założenia, biegnąca wokół stawów, otaczająca park i sady od wsch. i biegnąca ku neogotyckiej kaplicy dworskiej, wzniesionej w 1908 r.. (do dziś zachowanych 410 starych lip). W parku modrzewie europejskie, sosny wejmutki, pojedyncze egzemplarze jodły syberyjskiej, świerka kłującego i brzozy płaczącej.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 264
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 208-211