Park dworski

Miejscowe dobra niegdyś w rękach Kuczewskich, od 1 poł. XIX w. Swolkieniów. Dwór wzniesiony zapewne w XVIII w., rozgrabiony w czasie I wojny światowej, spalony w 1929 r. Wokół dworu założony park z systemem kanałów i stawem. Przed dworem duży gazon z klombami dywanowymi i ustawionym pośrodku zegarem słonecznym. Po obu stronach gazonu budynki: oficyna i spichrz, od których wychodzące lipowe aleje. Lewa aleja prowadzące przez park w stronę kościoła w Kluszczanach, prawa aleja w stronę usytuowanej na płd.-zach. od dworu kaplicy grobowej Swolkieniów. Na tyłach domu trzecia aleja lipowa prowadząca ku schodom do stawu. Nad kanałami przerzucone mostki, w parku ustawione altany. Obecnie zachowane drzewa rosnące wzdłuż granic posiadłości.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 364
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 227