Park dworski

Dobra w 1 poł. XVIII w. w rękach Paców, w 1740 zakupione przez Gieczewiczów, następnie Wazgirdów. Od k. XVIII w. do wybuchu II wojny światowej własność Koziełł-Poklewskich. Okazały dwór wzniesiony w pocz. XIX w. zapewne przez Józefa Koziełł-Poklewskiego, marszałka szlachty powiatu wileńskiego. Dwór spalony w czasie II wojny światowej. Wokół dworu, na skarpie nad rzeką Serwecz założony kilkuhektarowy park krajobrazowy. Murowana brama wiodąca do dworu usytuowana przy tzw. Trakcie Napoleońskim. Podjazd między brama a dziedzińcem przed dworem wysadzany brzozami. Przed dworem kolisty gazon otoczony trawnikiem, po lewej stronie gazonu niewielka oficyna. Za dworem ogród spacerowy z liściasto-iglastym starodrzewiem, przecięty starą aleja lipową prowadząca do rzeki. Przez kanał-rozwidlenie rzeki Serwecz, przerzucony mostek. Przy ogrodzie spacerowym ogród owocowo-warzywny.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 598
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 260