Park dworski

Miejscowe dobra początkowo w rękach rodziny Giedroyciów-Jurahów, w 1814 r. wniesione w wianie Wincentemu Dowgiałło. Własność Dowgiałłów do II wojny światowej. Niewielki, modrzewiowy, parterowy dwór wzniesiony przez Giedroyciów w XVIII w., w 1 poł. XIX w. przebudowany przez Wincentego Dowgiałło. Dwór zniszczony w czasie II wojny światowej, ocalało jedynie skrzydło. Wokół dworu założony park, od zach. ograniczony rzeką Pieleką. Do pn. bramy prowadząca aleja wysadzana drzewami liściastymi, przed dworem gazon z rabatami kwiatowymi i palmą pośrodku, otoczony wysokimi drzewami. Na tyłach dworu mniejszy gazon schodzący ku sadzawce z kanałami, przez które przerzucone brzozowe mostki. Na wsch. od dworu druga brama oddzielająca park od zabudowań gospodarczych.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 336-7
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 224