Park dworski

Miejscowość w XVI w. w składzie dóbr królewskich, pod koniec tego stulecia przekształcona w starostwo niegrodowe. W 2 poł. XVIII w. w rękach Ciechanowieckich, później Mikołaja Manuzziego, po 1823 rodziny Broel-Plater. W l. 1903-4 w majątku wzniesiony przez hr. Feliksa Witolda Broel-Platera neoklasycystyczny pałac. Wokół pałacu park założony z wykorzystaniem zastanego drzewostanu uzupełnionego nowymi nasadzeniami. Obecnie pałac zdewastowany i opuszczony, park zaniedbany. Urządzony wokół pałacu położonego w pn. części miasteczka, na wsch. brzegu jeziora Opsa, na niewielkim wzniesieniu, obejmujący powierzchnię ok. 6 ha park o charakterze krajobrazowym, opadający tarasami ku brzegowi jeziora. Wśród posadzonych na gazonach dużych skupisk drzew zachowany do niedawna kilkusetletni dąb zwany Dębem Napoleońskim, o wys. ok. 20 m i obwodzie 6,2 m (przewrócony w 2012 r.) oraz podobny do niego rozmiarami jesion. Park otoczony zachowanym częściowo kamiennym ogrodzeniem z filarami.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 60
• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 259