Park dworski

Majątek w XVIII w. w posiadaniu Sulistrowskich, następnie Łopacińskich (od 1785) i Okuszków (od 1827 r.). Niegdyś na wzgórzu nad jeziorem wznosił się zamek, po którym w 1886 r. widoczne były jeszcze ślady wałów i fos. Na miejscu dawnego zamku w poł. XVIII w. zbudowany pałac, spalony w 1925 r. Park o pow. ok. 6 ha, ukierunkowany na linii wsch.-zach., przecięty niewielką rzeczką, z system wodnym obejmującym stawy i jezioro. Centralnie, na dawnym wzgórzu zamkowym, usytuowany pałac. Przed pałacem gazon, po stronie pn. oficyna, przed gazonem park krajobrazowy. Na wsch. od pałacu partery kwiatowe oblane wodami stawu w kształcie litery C (staw był częścią dawnej fosy zamkowej), połączonego krótkimi kanałami z jeziorem położonym na płd. i stawem na pn. Przez kanały przerzucone mostki. Za stawem przypałacowym w kierunku wschodnim położone na trzech terasach boskiety otoczone szpalerami lipowymi. Przez środek boskietów poprowadzona główna aleja lipowa, wychodząca na oś pałacu, od wsch. zamknięta altaną. Obie części ogrodu otoczone zwartymi grupami drzew.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 170-1
• Федорук А. T., Садово-парковое искусство Белоруссии, Минск 1989 s. 66
• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 568-572