Park dworski

Dobra pierwotnie w obrębie dóbr Holszany Sapiehów, wydzielone i oddane Michałowi Iszorze w 1650 r. W XVII i XVIII w. często zmieniające właścicieli. W XIX w. własność Wituńskich, przed II wojną światową Czesława Skindera. W majątku dwór wzniesiony w końcu XVIII lub pocz. XIX w. przez ówczesnych właścicieli: Nesterowiczów, Viettinghoffów lub Wituńskich, wokół dworu park. Dwór zniszczony w czasie II wojny światowej. Park położony po pn. stronie rzeki Klewy, o pow. ok. 6 ha. Od płd., między bramą wjazdową a portykiem dworu duży kolisty gazon z rabatami kwiatowymi, otoczony szeroką drogą dla pojazdów. Po wsch. stronie dworu oficyna, od zach. budynek lodowni. Za dworem główna część parku złożona z czterech małych boskietów, z biegnącą wzdłuż skarpy centralną aleją lipową. Na skrzyżowaniu alei centralnej i poprzecznej okrągły plac z gęstym nasadzeniem lip. Z obu stron parku założone sady o pow. 38 ha, obsadzone na obrzeżach lipami i świerkami.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 221-2
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 143
• Федорук T., Садово-парковое искусство Белоруссии, Мінск 1989 s. 62