Park dworski

Majątek pierwotnie w składzie dóbr Lebiedziew, w k. XVIII wydzielony, zakupiony przez Świętorzeckich. Dwór wzniesiony w 1 poł. XIX w. Wokół dworu park założony w pocz. XIX przez Justynę (ur. 1793 r.), żonę Stanisława Świętorzeckiego, wzbogacony o nowe nasadzenia przez Bolesława Świętorzeckiego na przełomie XIX i XX w. Park krajobrazowy o pow. 10 ha, tworzący wraz z sadem i ogrodem warzywnym prostokąt zamknięty od płd. drogą do wsi. Park od pn. ograniczony aleją świerkową, od wsch. wejmutkową , od zach, tj. na tyłach dworu - wysadzaną modrzewiami syberyjskimi. Od wsch. prowadząca do gazonu przed dworem szeroka droga wjazdowa, z bramami o murowanych słupach przy wjeździe i przy gazonie. Równolegle do fasady dworu aleja kasztanowa, dochodząca do starego spichrza stojącego po prawej stronie dworu. Poniżej domu, w zach. części parku, trawnik ujęty grupami starodrzewia. Wśród drzew obelisk postawiony na grobie Michała Świętorzeckiego w 1912 r., zaś na końcu ogrodu kaplica grobowa Świętorzeckich w formie piramidy.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 208
• Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 249-7
• Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 2, Petersburg 1897 s. 135-7
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 117