Park dworski

W 1 poł. XVI w. miejscowe dobra w rękach Olbrachta Gasztołda, następnie m.in. ks. Mikołaja Radziwiłła "Rudego" (wówczas założony folwark z browarem), rodziny Golejewskich i Tyszkiewiczów. Po 1857 r. własność rodziny Śliźniów. W czasie II wojny światowej część zabudowań dworskich, zniszczona, w majątku urządzone więzienie a następnie sowchoz. Obecnie zabudowania dworskie, pod nadzorem organizacji Park Europy. Park dworki założony nad brzegiem rzeki Żełosy zapewne w XVIII w. W XIX w. przekształcony przez Śliźniów, m.in. poprzez przebudowanie systemu wodnego, wykopanie i pogłębienie kilku stawów. Obecnie park przerzedzony, zachowane grupy starych drzew w pobliżu zachowanych budynków dworskich. Nad dużym stawem, w okolicy młyna wodnego zachowany stary cmentarz z grobami rodziny Śliźniów i fundamentami kaplicy dworskiej.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 329