Park dworski

W 2 poł. XVIII w. dobra w rękach Jana Lubańskiego, po 1885 jego syna Aleksandra. Wówczas zakończona budowa dużego założenia dworsko-parkowego Dwór wzniesiony w 2 poł. XIX w., spalony w czasie I wojny światowej lub wkrótce po niej. Obok dworu obszerna murowana stajnia, w okresie międzywojennym pełniąca rolę siedziby właścicieli majątku. Park o pow. ok. 10 ha, położony na tarasach wzdłuż niewielkiego potoku i kanałów na których utworzono dwa duże zbiorniki wodne (o pow. 2 ha), dzielące założenie na dwie części. Kanały połączone się z rzeką Narocz. Z dworu, położonego w najwyższym punkcie założenia, otwarte widoki na staw i ogród położony na przeciwległym brzegu zbiornika wodnego, obwiedziony pojedynczymi wysokimi dębami i szeregami wiązów. Przed starym dworem zakomponowany gazon, przy nim zachowana do dziś topola kanadyjska Marilandica (wys. 31 m, korona 22 x 32 m). W innych częściach parku zachowane pojedyncze egzemplarze gatunków introdukowanych: sosna syberyjska, modrzew europejski, tuja, lipa Moltkego, klon Schwedlera.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 251
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 350-1