Park dworski

Kamienpol niegdyś w składzie rozległych dóbr Miory, w 1 poł. XVII w. w rękach rodziny Ryłłów, w r. 1640 zakupiony przez Samuela Mirskiego. Na pocz. XVIII w. Kamienpol wyłączony z dóbr miorskich w osobną dzierżawę, do czasów II wojny światowej pozostający główną siedzibą kamienpolskiej linii Światopełek-Mirskich. W r. 1873 wzniesiony przez ks. Wisława Światopełek-Mirskiego drewniany dwór. Po II wojnie światowej majątek przekształcony w kołchoz, w budynku dworskim urządzona szkoła. Park zdziczały., dawna polana parkowa porośnięta sadem. Niezachowana kaplica stojąca niegdyś w parku. Dwór otoczony parkiem krajobrazowym z systemem kanałów, alej lipowych i grabowych. Przed domem ogród o regularnym układzie, z trawnikami, klombami i rabatami oraz drzewami iglastymi strzyżonymi na kształt walców. Droga prowadząca do dworu obsadzona dębami.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 552
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 48