Park dworski
Horodziłów (Гарадзілава), rejon mołodeczański, obwód miński, Białoruś
Dobra w 1 poł. XV w. w rękach rodziny Ralowyczów, fundatorów miejscowego kościoła, następnie Ostrouchów, a w XVII w. Gąsiewskich i po 1679 Kociełłów. Od XVII w. do 1939 r. własność Puzynów. Dwór wzniesiony w 1 ćw. XIX w. (niezachowany), prze dworze założony park. Park usytuowany w płd. części Horodziłowa, połączony z miasteczkiem aleją wysadzaną drzewami. Na osi usytuowany dziedziniec gospodarczy, na zach. od niej dziedziniec paradny z dworem i oficyną ustawionymi naprzeciw siebie, stanowiącymi dominantę architektoniczną założenia. Dwór połączony z kościołem (niezachowanym) aleją wysadzaną klonami, jesionami, lipami i jarzębinami. Na obrzeżach założenia dwa stawy, przy jednym z nich młyn. Wokół dworu ogród o pow. ok. 3 ha, w kształcie prostokąta, o powierzchni lekko nierównej, schodzącej ku rzece sześcioma tarasami. Dolny, największy taras z niewielkim zbiornikiem wodnym. Na trzecim tarasie wzniesiony budynek wytwórni brykietu torfowego, na skraju tarasu ustawione dwie figury leżących lwów, przywiezione z pałacu Ogińskich w Golianowie. Obecnie park pozbawiony dawnego charakteru. W 1953 r. tarasy obsadzone nowymi drzewami, przy dawnym wejściu posadzony las.
Bilbiografia
- Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 110
- Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 88-90
- Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 2, Petersburg 1897 s. 74-5