Park dworski

Park założony w końcu w. XVIII przez właścicieli ówczesnych majątku, Hutorowiczów, lub w XIX w., przez Szyszków, przekształcany przez kolejnych właścicieli, m.in. Koziełł-Poklewskich. Od strony zach., przy polnej drodze zachowana neogotycka brama: dwa murowane słupy-ścianki zwieńczone krenelażem, przeprute ostrołukowo zamkniętymi furtami. Przed dworem okrągły gazon obwiedziony nisko strzyżonym żywopłotem z bukszpanu. Za dworem zasadnicza część krajobrazowego parku, z aleją wysadzaną topolami włoskimi, aleją orzechową i dębową. Na wsch. obrzeżu parku drewniana kaplica, istniejąca już w 1782 r. oraz cmentarzyk rodzinny. W pn. części parku duży staw.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 69
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017