Park dworski

Bujwidziszki (Buivydiškės), rejon wileński, okręg wileński, Litwa

Dobra w k. XVI w. w posiadaniu Wojciecha Świętoroga, następnie aż do 1790 r. Radziwiłłów. W XIX w. często zmieniające właścicieli. W 1 poł. XIX w. Antoni Łapa odnowił stare zabudowania gospodarcze. W 1865 r. majątek zakupił Bazyli Tyzenhauz, który postawił nowe budynki gospodarcze, w tym stajnie. Po 1901 r. nowy właściciel Dymitr Butulin przebudował istniejący dwór wg własnego projektu. Wokół dworu i sąsiadujących z nim budynków park o pow. 42 ha, obejmujący wyspę otoczoną wodami rzeki Suderwianki. Park założony w XVII w., początkowo o tarasowej kompozycji, przekształcanej w k. XVIII w. , w XIX w. i po II wojnie światowej. W 1986 r. objęty prawną ochroną jako pomnik przyrody. Obecnie o charakterze krajobrazowym, z systemem stawów i sadzawek utworzonych przez spiętrzone wody Suderwianki oraz z polanami otoczonymi grupami starych drzew. Największe skupisko starodrzewia na stromym zboczu wyspy na wsch. od dworu. Do dziś zachowanych ok. 50 gatunków i odmian drzew i krzewów, z przewagą lip i klonów.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 285-6
  • Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 15, cz. 1, Warszawa 1900 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XV_cz.1) s. 270