Park dworski

Początkowo dobra zwane Dwór Olgierdowszczyzna, od XVII w. Achremowce, od nazwiska właścicieli Achremowiczów. W XVIII w. własność Salmanowiczów, po 1748 wojewody mińskiego Jana Augusta Hylzena. Wówczas zwane już zapewne Belmontem. Pałac wzniesiony w 2 poł. XVIII w. przez Józefa Jerzego Hylzena (1736-86), spalony być może w czasie powstania listopadowego. W r. 1798 odnotowane istnienie ogrodu włoskiego. Po r. 1801 dobra w rękach rodziny Manuzzich, po 1874 Platerów. W 2003 r. na terenie parku górnego wzniesiony kościół p.w. Świętego Krzyża. Park założony w połowie XVIII w., o powierzchni ok. 62 ha, zajmujący nasadę półwyspu wcinającego się w J. Dryświaty. Złożony z parku górnego, otaczającego pozostałości zabudowań pałacowych i parku dolnego, zlokalizowanego na położonym kilkanaście metrów niżej tarasie sięgającym brzegów jeziora. Pierwotnie z systemem wodnym obejmującym kanały i kilka stawów, obecnie zarośniętych. Zachowane partie starodrzewia liczącego 100-150 lat, obejmującego głównie lipy, jesiony, klony, olchy i świerki a także kilka gatunków drzew egzotycznych.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 28-30
• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 14-18