Pałacyk Wiessenwolffów

W w. XVIII własność Krasickich, później Stadnickich. W w. XIX majątek należał do hr. Ungnad Wiessenwolffowej, a w okresie międzywojennym dobra wróciły do Krasickich z Bachórca. Pałacyk klasycystyczny wzniesiony w poł. w. XIX przez Pawła Wiessenwolffa, asymetryczny, składający się z dwóch korpusów (parterowego i piętrowego) połączonych w jedną całość. Przy niższym od strony podjazdu mieścił się kamienny taras z półkolumnami dźwigającymi daszek. Wzdłuż lewej bocznej elewacji założono werandę wspartą na smukłych filarach, schowanych za balustradą tralkową. Parterowy korpus nakrywał czterospadowy, gładki dach. Z kolei część wyższa, dwukondygnacyjna była założona na rzucie prostokąta, kryta podobnym dachem podkreślonym przez trójkątne szczyciki. Narożniki boniowane, płyciny wypełnione pilastrami, okna zdobione naczółkami i oculusami. Dookoła pałacyku rozciągał się park krajobrazowy oraz stała oficyna w typie domu szwajcarskiego. Obecnie rezydencja mocno przebudowana.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 396-398